Vandaag zaten we om 7.00 uur al aan het ontbijt. We gingen al vroeg op pad naar het Amber Fort omdat het vandaag erg heet zou worden in Jaipur. Ondertussen kwamen we door de roze wijk van deze stad. Alle gebouwen moeten in deze regio verplicht roze geschilderd zijn. Dit levert een mooi gezicht op en het lijkt zelfs dat dit gedeelte door inwoners zelf schoon gehouden wordt! Het Amber Fort bevindt zich in de heuvels rondom Jaipur waardoor je in de bus kunt genieten van het mooie uitzicht.

Bij de entree aangekomen werden we onverwachts verwelkomt door een gids. Omdat het Amber Fort veel hoger lag konden we kiezen om dit stuk te lopen of door op de rug van een olifant te gaan zitten. Dit was natuurlijk geen moeilijke keus! Met drie olifanten (er mogen maar twee mensen op een olifant) zijn we naar boven vervoerd. Op de olifanten kun je goed om je heen kijken. Dit was echt leuk om toe doen. Het toeristengehalte is in Jaipur een stuk hoger dan in Delhi of Nawalgarh. Vooral de hoeveelheid Aziaten is erg opvallend. Daardoor is ook meteen het aantal Indiase mensen dat je souvenirs wil aansmeren flink toegenomen ?. Voor Kiran hebben we zo wel een mooie en typische Indiase tulband gekocht.

Het Amber Fort was prachtig om te zien en je hebt een ver uitzicht. Onze gids had erg veel informatie waardoor je hoofd op een gegeven moment overvol zit en eigenlijk niet veel meer opneemt. We hebben de weg naar beneden gewoon per voet afgelegd. Voordat we het wisten zat onze eenmalige gids al bij ons in de bus om ook de overige monumenten te laten zien. Hierna hebben we een fotostop gemaakt bij een tempel gebouwd midden in het water en het paleis der winden. Beide erg mooi om te zien maar deze waren niet de moeite waard om van binnen te bezichtigen.

Helaas gebeurd het ons ook in India dat ons wordt verteld dat we een plaatselijke bazaar gaan bezoeken, maar uiteindelijk toch weer in een typische toeristenwinkel worden gelokt. Er worden allerlei tapijten, dure kleding en sieraden getoond. Je voelt je er ongemakkelijk en ook genept door en zo eenvoudig kom je er ook niet weg.

Na duidelijk te hebben gemaakt dat we echt niet geïnteresseerd zijn vervolgden we onze weg naar de City Palace. Dit is een museum midden in de stad en ook weer gevestigd in een mooi pand. Het cultuursnuiven en de vele uitleg van de gids wordt ons hier wel een beetje te veel. We kijken liever naar de mooie gebouwen dan dat we naar de vele museumstukken kijken. Het begon steeds warmer te worden waardoor de puf een beetje op was. Paul, Kiran en Remco zijn nog even kort naar de Jatar Mantai geweest waar men vroeger door grote instrumenten precies de astrologische datums en tijd kon berekenen. Ondertussen konden de dames lekker afkoelen onder een boom.

Omdat het al 12 uur was geweest en we de behoorlijk op waren besloten we terug naar het hotel te gaan. Eerst moest de gids worden afgezet. Omdat hij ongevraagd mee ging en we hem er eigenlijk van verdachten ons voor een commissie naar de souvenirshop te sturen hebben we hem niet te veel fooi gegeven. Een vriendelijke zwaai kon er bij hem niet meer van af, maar we zien hem toch lekker niet meer terug.

In het hotel hebben we even rustig aan gedaan en lekkere tosti`s als middageten genomen. Om drie uur hebben we de chauffeur gevraagd ons naar een plaatselijke markt te sturen die niet speciaal voor toeristen bedoeld was. Uiteindelijk kwamen we toch weer terecht in een soortgelijke winkel, maar deze was wel bedoeld voor de Indiase mensen zelfs. We konden hier ook meteen de werkzaamheden zien die veel leken op de bekende ' sweatshops'. Hier waren o.a. nog echt tig mensen in een kamer bezig met een oude naaimachine. Ook hier waren we snel weg waarna we naar een winkelcentrum gingen wat al meer gelijkenissen had met de westerse winkels. Hier hebben we nog wel wat gekocht. Hierna zijn we weer terug gegaan naar het, mede omdat Remco na Paul het tweede slachtoffer is geworden van een tegenwerkende maag. Hierdoor heeft hij ook kennis kunnen maken met een echt Indiase wc (Lees: gat in de vloer).

Bij het hotel zijn we nog in gesprek geraakt met een Tuc Tuc chauffeur genaamd Sam die twee jaar terug 21 dagen naar Nederland is geweest. Hij wist ons in goed Engels nog veel te vertellen en het is leuk om ook eens de kijk van een Indiaas iemand op Nederland te horen. Misschien gaan we morgen in zijn Tuc Tuc Jaipur nog rond. Vandaag hebben we dus weer veel gezien en voor het eerst kennis gemaakt met de echte hitte in India.