De reis is ten einde

Na een lange terugreis van 9 uur zijn we vanochtend veilig geland in ons koude kikkerlandje. Dit keer gelukkig geen uitgeprocedeerde en schreeuwende mensen gezien/gehoord. Waar het in India een eeuwigheid duurt voor je door alle veiligheidschecks heen bent, daar zaten we in Amsterdam al na drie kwartier in de auto. Na onze prachtige ervaringen in India is het nu zaak om weer snel het alledaagse leven op te pakken. We hebben meer dan 2400 foto`s gemaakt, dus vergeten zullen we deze vakantie nooit!

We willen jullie nogmaals bedanken voor de leuke reactie`s op onze verhalen en foto`s. We hoopten jullie op deze manier goed op de hoogte te houden van onze belevenissen en we hebben dit met veel plezier gedaan. Dit was ons laatste verhaal!

Laatste dag India

Vandaag was het niet alleen de laatste vakantiedag, maar ook de 25^ste trouwdag van Paul en Vinanda. Sylmi, Kiran en Remco zijn eerder uit bed gegaan om de ontbijttafel te versieren en Paul en Vinanda zo vrolijk te verassen. Na de felicitaties en het nuttigen van het ontbijt zijn we met de bus naar de moskee gegaan die in de zee vlakbij de kade ligt. Het pad naar de moskee was flink druk met verkopers en bedelaars. Toen we bij de moskee aankwamen viel het gebouw flink tegen. Het was klein en slecht onderhouden. We zijn daarom, weer snel teruggelopen. Bij de moskee hadden we al in de gaten dat een man ons achtervolgde. Hij bleef continu dicht in de buurt en als wij stopten met lopen, stopte hij ook. Hij keek ons aan en als we vroegen waarom hij ons volgde begon hij alleen maar te lachen. Toen Paul hem op een minder vriendelijke manier vroeg om hiermee te stoppen liep hij eindelijk weg.

Onze chauffeur heeft ons na het bezoek aan de moskee afgezet bij het modernste winkelcentrum dat we tot nu toe zijn tegengekomen. Deze zou gewoon in Nederland kunnen staan. We hebben hier eerst genoten van een lekkere cappuccino en ijsthee. Sylmi en Remco hebben in de winkels wat leuke kleren kunnen kopen en we hebben alvast wat koeken gekocht voor op het vliegveld.

Om onze laatste roepies op te maken hebben we nog een bazaar bezocht. Zo hebben we op de valreep nog wat leuke souvenirs gekocht. Het afdingen is in India een leuke sport omdat de verkopers niet zo agressief zijn. Kiran en Remco hebben beide in een sportzaak nog een mooi shirt gekocht van een Indiaas cricket team. Niet onbelangrijk volgens Kiran: het logo heeft drie sterren net als Ajax!

Op de terugweg naar het hotel hebben we nog een fotostop gemaakt bij de poort van India en het beroemde Taj Mahal hotel waar in 2008 een aanslag is gepleegd. In het hotel hebben we alvast de koffers ingepakt want we worden om 8 uur al opgehaald om naar het vliegveld te reizen. We eten nu voor de laatste keer hier in India. Onze reis is nu echt bijna ten einde. 12 dagen in India het vloog voorbij!

Hierbij willen wij jullie allemaal bedanken voor de leuke reacties en felicitaties! We vonden het hartstikke mooi om onze ervaringen met jullie te delen.

Weerzien van het kindertehuis

Vandaag hadden we`s ochtends een paar extra handelingen nodig. De haren werden extra goed geschrobd met luizenshampoo en ingespoten met haarlak . Vandaag gingen we naar het kindertehuis!

Vanuit het hotel was het ongeveer drie kwartier rijden naar het kindertehuis Bal Anand. We hadden om half 12 een afspraak, maar door meezittend verkeer waren we er al om kwart voor 11. Uiteindelijk hebben we tot 12 uur moeten wachten op directrice miss Sulo. We werden netjes ontvangen, hebben wat thee gedronken en bekeken documenten van Kiran. Ze vond het leuk dat we nog steeds geïnteresseerd waren in het kindertehuis. Ondertussen zagen we de chauffeur Delippe nog. Hij heeft ons in 2005 overal naartoe gebracht en diende toen als tolk tussen ons en Kiran. Hij was niets veranderd en nog net zo vrolijk als toen. Hij werkte er inmiddels ook al 23 jaar.

Hierna werden we rondgeleid door de verschillende kamers en zagen we de kinderen die nu in het tehuis zitten. De kamers zijn niet veel veranderd sinds de vorige keer. In de speelkamer miste Kiran wel de televisie en het klaslokaal is veranderd. De kinderen slapen hier nog steeds op de grond met matjes. Vier mensen herkenden Kiran meteen. Kiran herkende drie van de werknemers. De kinderen hebben allen een spekje gekregen. We merkten dat we niet alle kamers mochten zien en niet overal foto`s van mochten maken. Het verliep wat stroef en we weten niet waar die terughoudendheid vandaan komt. Dit was niet zo tijdens ons gesprek met miss Sulo. Het was een verrassing toen we door een vrijwilligster in het Nederlands werden begroet. In gesprek vertelde ze zelf uit dit tehuis te zijn geadopteerd naar Nederland. Ze was nu voor de 2^de keer hier werkzaam op de afdeling met gehandicapte kinderen.

Na het bezoek zijn we een kijkje gaan nemen bij het hotel waar we in 2005 verbleven: de Jewel of Chembur. Dit hotel is nu onvergelijkbaar met toen. Waar het in 2005 nog een vies klein hotel was met ongedierte, daar is het nu een prachtig gebouw met flink wat glaswerk. De buurt is nog wel hetzelfde, maar er rijden nu meer auto`s in plaats van Tuc Tucs rond.

Hierna zijn we op weg gegaan naar de beruchte Moslimwijk. Dit is een van de grootste krottenwijken van Bombay. Het water in de rivier rondom deze wijk is bijna niet meer te zien door de troep (vooral plastic) dat in het water te vinden is. De geur is bijna ondraaglijk door het open riool. We zijn in een steeg van de sloppenwijk gelopen om beter tussen de huizen door te kijken. Toen men opmerkte dat Sylmi foto`s maakte van de omgeving werden we toegeschreeuwd en kwamen ze naar ons toe. Omdat het niet echt duidelijk was wat ze wilden zijn we snel omgekeerd en naar de bus gelopen. Ondertussen liepen ze nog wel achter ons aan. Snel de bus in en wegwezen!

In Bombay is er ook een plaats waar in de buitenlucht alle was voor de hotels en inwoners wordt gewassen in cementen wastobbes. Dit is een heel apart gezicht en het is een smerig werk. Ook dit wordt weer gedaan nabij typische krotjes. Het stikt in Bombay van deze huizen en het is gek om te zien dat er zoveel mooie wolkenkrabbers nabij staan. Dit zal alleen nog maar erger worden door de toestroom van arme mensen van het platteland die in Bombay werk proberen te vinden. De stad barst werkelijk uit haar voegen.

Na weer heerlijk in het hotel te hebben gegeten hebben we de straten rondom het hotel te voet verkend. Hierbij kwamen we ook bij een brandweerkazerne en Paul kan het natuurlijk niet maken om daar niet te gaan kijken. De brandweermensen waren erg vriendelijk en we konden alles bekijken. Zij waren omgekeerd ook nieuwsgierig hoe de brandweer in Nederland werkt. Voor beiden was het daarom een leuk gesprek.

Morgen is alweer de laatste dag in Bombay en tevens onze laatste vakantiedag. We volgen met de bus een citytour door de stad en de dames en Kiran willen nog gaan winkelen.

De laatste stop Bombay

12 uur. Zolang duurde het om van ons hotel in Agra naar het hotel in Bombay te komen. 6 uur `s ochtends stond de buschauffeur voor de laatste keer voor ons klaar. Omdat het restaurant zo vroeg nog niet open was hebben we ieders een lunchpakket in het hotel gekregen. Onderweg hebben we nog een “plaspauze” ingelast. Omdat we al zo vroeg in Delhi waren en er nog tijd over was hebben we de Lotusbloem tempel bezocht. Dit is een moderne tempel open voor alle religies en in de vorm van een lotusbloem. Het was hier ontzettend druk en er was veel beveiliging. Deze mensen waren heel gehaast en chagrijnig. Je moest hard doorlopen en netjes in de rij gaan staan. Werkte je niet mee dan kreeg je een “vriendelijk” duwtje in de juiste richting. Het leek meer op een drill kamp. Na hier rond te hebben gekeken zijn we doorgereden naar het vliegveld.

Op het vliegveld hebben we afscheid genomen van de buschauffeur en zijn assistent. Voor een laatste maal een groet en bedankje want we hebben het tijdens onze rondrit erg met ze getroffen. Op het vliegveld werden we ontvangen door iemand van onze reisorganisatie die ons begeleidde naar de gate. Dit ging vliegensvlug en zonder problemen. Omdat we zo vroeg waren hadden we alle tijd voor een heerlijke cappuccino en wat lekkers te eten.

De vliegreis was erg kort en na een wat hobbelige start verliep de reis probleemloos. Alleen Kiran verveelde zich onderweg stierlijk. Hij miste een tv. We konden wel merken dat we niet meer in een KLM vliegtuig zaten. De stoelen waren ontzettend krap.

Ook in Bombay werden we verwelkomd door iemand van onze reisorganisatie en onze nieuwe buschauffeur. Dit verliep allemaal vlot, waardoor we al om kwart over 7 bij ons hotel aankwamen. De recensies over dit hotel waren ontzettend slecht, maar wij vinden het 100% meevallen. De kamers zien er netjes uit en het eten is lekker!

De stad Bombay verschilt heel erg van onze vorige bestemmingen. De wegen zijn hier veel moderner en de auto`s die hier rondrijden zijn nieuwer. Ook zijn er meer hoge gebouwen. Tegelijkertijd zien we hier wel veel sloppenwijken. In Delhi en Agra zie je tentenkampen, maar hier zien we vanuit het vliegtuig complete wijken met krakkemikkige huisjes, de echte Slums. Zoals we nu zien is Bombay wel veranderd. Er zijn nieuwe taxi’s en het oogt allemaal wat beter en schoner dan zeven jaar geleden. De verkopers rondom de auto’s zijn er nog steeds. Onderweg zagen we de moskee die in de Arabische zee staat. In 2005 was deze niet te bereiken door de moesson regen, nu wel omdat het eb is. Dit werd ook gedaan want het krioelde van de mensen die daar waren om te bidden. Het waren er wel duizenden.

Morgen brengen we een bezoek aan het oude kindertehuis van Kiran. Daarna hebben we nog anderhalve dag over om de stad Bombay te verkennen.

Agra de stad van de Taj Mahal

Om 4 uur ging vandaag voor ons de wekker. Waarom zo vroeg? Omdat de Taj Mahal het mooiste is bij zonsopgang! Gelukkig zit ons hotel vlakbij het ticketcentre waardoor we niet ver hoeven te lopen. Tijdens het wachten op de bus beginnen we ongeduldig te worden omdat het toch al lichter wordt. De vele riksja en tuctuc rijders die je in hun wagen willen hebben worden zo toch wel aanlokkelijk, maar het wachten word beloond.

Bij de Taj Mahal poort wordt al je eten in beslag genomen. Vervelend want we hebben zo vroeg nog niet veel kunnen eten. Van een afstand is het al snel duidelijk dat de Taj Mahal een van de wereldwonderen is. Wat een prachtgebouw! Doordat de zon op de stenen schijnt veranderd het monument van kleur wat een mooi gezicht oplevert. Door de groene tuin loop je mooi naar het gebouw toe, alleen is het jammer dat er geen water in de vijvers te vinden was. Het was ook mooi meegenomen dat de temperatuur op dit vroege tijdstip nog erg aangenaam was en er een fris windje blies.

De tempel viel van binnen wel wat tegen. Er is niet veel te zien buiten twee (naar het lijkt) sarcofagen om. In de stenen zijn wel mooie figuren gebeiteld. Buiten heb je een goed overzicht op de rivier die achter de Taj Mahal stroomt. Je ziet dat hier op dit moment ontzettend weinig water is. Na terugkomst hebben we snel wat gegeten in het hotel. Het was dan ook pas 8.15 uur. We hadden met de chauffeur om 10.00 uur afgesproken en Vinanda, Sylmi en Remco hebben nog snel wat bijgeslapen. Paul en Kiran hebben nog op het dak gekeken.

We hebben de chauffeur verteld dat we niet echt veel zin meer hadden om weer een fort te bezichtigen. Het Agra Fort dat op de planning stond hebben we dus niet meer van binnen bekeken. In plaats daarvan zijn we naar de overkant van de rivier gegaan waar we eerst naar de “Baby Taj Mahal” zijn gegaan. Dit is een tempel die erg op de Taj Mahal lijkt, maar een stuk kleiner is. Deze was van binnen interessanter dan de echte tempel. Vanuit de waterkant had je een goed zicht op de stad Agra.

Hierna zijn we naar de waterbedding van de rivier gegaan tegenover de Taj Mahal. Hier heb je een heel ander uitzicht op de Taj Mahal dan bij het gebouw zelf. Er was niemand te bekennen terwijl hier ook een grote tuin te vinden is. Wel waren hier verschillende militairen die ons ervan moesten weerhouden om in het water te lopen. Dit en ontzettend veel prikkeldraad.

Tussen de middag hebben we weer een hapje gegeten. Voor de chauffeurs hebben we ook wat meegenomen. Bij het naar buiten lopen komen meteen meerdere kinderen naar ons toe die geld willen hebben voor eten. In plaats daarvan hebben de dames de eerste twee kinderen huncola gegeven die we nog over hadden. Terwijl de chauffeurs de hamburgers in de bus nog opeten stonden er mensen rondom de bus te bedelen. Remco geeft uiteindelijk wat geld aan een moeder met baby, waarna ze wegloopt en er meteen weer een andere moeder met baby voor in de plaats komt. Het klopt dus gewoon, geef 1 iemand wat en er komen alleen nog maar meer mensen op je af.

Vandaag doen we de rest van de dag niets meer in de stad. We lassen een rustmiddag in;) Morgen moeten we alweer om 6.00 uur met de bus weg voor een reis van 5 uur waarna we met een binnenlandse vlucht van 2 uur om ongeveer 16.30 uur in Mumbai/Bombay zullen landen.

Van Jaipur naar Agra

Vandaag stond grotendeels in het teken van de busreis van Jaipur naar Agra. Voordat we lange busreis van vijf uur begonnen hebben we nog voor de laatste keer een tempel bezocht in Jaipur. Om deze tempel te bereiken hebben we flink wat smalle bergweggetjes gezien en moeten toeteren voor koeien die op de weg liepen. Deze tempel ligt mooi tussen de bergen en heeft als naam Galta. De bijnaam is de apentempel en we zagen al snel dat dit niet voor niets is! Het stikte hier namelijk van de loslopende apen wat een vrolijk beeld geeft. We zagen hier ook voor het eerst Indiase mensen bidden voor de vele beelden. In deze tempel stroomde heilig water vanuit de bergen. Het water was vies en groen van de algen, maar de Indiase mensen 'reinigden' zich er wel in. Hierbij waren er wel twee aparte badplaatsen voor mannen en vrouwen. We hebben in de tempel dit keer een oranje stip tussen de ogen gekregen en een armbandje voor bescherming. Ons kan nu dus niets meer gebeuren ;) !

Tijdens de busreis hebben de meeste van ons vaker gedommeld Alleen Paul heeft veel foto`s gemaakt. Het is hem ook gelukt een brandweerwagen te fotograferen. Er was onderweg weinig nieuws te zien. We hebben bij een wegrestaurant nog wat gegeten, maar de prijzen waren hier een stuk hoger dan in de steden. We hebben onderweg nog een kort bezoek gebracht aan de verloren stad. Dit is zoals de naam al aangeeft een oude stad die na de dood van de rijkste inwoner en het wegblijven van water snel leegstroomde. Het was een ontzettend mooi monument maar door de hitte en vermoeidheid zijn we weer snel terug nar de bus gegaan.

Na een busreis van 5 uur waren we uiteindelijk in Agra. We dachten dat ons vorige hotel moeilijk te overtreffen was, maar dit hotel komt wel in de buurt. Het is dan wel geen paleisje, de kamers zijn erg modern en alles is echt schoon. Vanuit het dakterras kunnen we ook al een glimp opvangen van de Taj Mahal.

Morgen gaan we al om 05.00 uur naar de Taj Mahal om van de zonsopgang op dit monument te genieten. Dit betekend extra op tijd naar bed dus voor nu tot morgen!

Jaipur`s wonderlijke straatleven

Vandaag was de laatste dag die we in Jaipur konden doorbrengen. Om 9.00 uur werden we opgehaald door onze buschauffeur. Eerst zijn we naar het Albert museum gegaan. Omdat we geen zin hadden in nog een museum hebben we het gebouw alleen van de buitenkant bekeken. Daarna zijn we naar de Hindoe tempel Birla Mandir gegaan. Dit is een geheel marmeren tempel die in opdracht van een rijke zakenman is gemaakt. Door het gebruik van het witte marmer steekt de tempel erg af tegen de omgeving. Er waren veel inlandse toeristen en wij waren de enigste westerlingen. Hierdoor werden we al snel gevraagd om met complete families op de foto te gaan, maar hier stak na een paar foto`s een beveiliger een stokje voor. Zijn reden: dit was een heilige plek, wat natuurlijk vrij logisch is.

Jaipur staat bekend om de blauwe potten en borden die erg op ons Delfts blauw lijken. Een bezoek aan een pottenwinkel kon daarom ook niet uitblijven. Je ziet hier zoveel moois, maar wat doe je er thuis mee en past het wel in de koffer? Vaak is het antwoord niks en nee, maar sommige dingen waren te leuk om niet mee te nemen. Bij een andere zaak hebben we ook nog wat souvenirs voor het thuisfront op de kop getikt.

Dat niet alle monumenten even populair zijn merkten we wel bij de Kings Memorial. Hier was niemand te bekennen buiten een paar Indiase mensen die verkoeling zochten om. De staat van dit monument was waarschijnlijk door het gebrek aan aandacht ook slechter. Hier merkte je ook hoe weinig water er in India is.

We hebben tussen de middag alvast warm gegeten in ons hotel. Ditmaal kozen we weer voor een Indiase schotel. Paul, Kiran en Remco hebben na het eten nog een frisse duik in het zwembad genomen.

Om 4 uur hebben we ons door de buschauffeur met de bus in het drukkere gebied van Jaipur laten afzetten. Vanuit hier zijn we terug gaan lopen naar het hotel. Onderweg kwamen we langs de straten waar de Indiase mensen zelf hun inkopen doen. Het krioelt hier van de mensen en je ziet hier van alles. Zo loop je vast tussen de daklozen door en over de open riolen heen. Ook kwamen we langs een koffiehuis waar mannen zaten die erg op Ghandi leken. Deze waren erg vrolijk en spontaan en Sylmi staat er nog mee op de foto. Paul heeft ontzettend veel foto`s gemaakt van dingen die voor ons Nederlanders zo apart zijn. Zo fietsen ze hier gerust met een lading van 2 meter hoog en 1 meter breed achter op de fiets en verkopen ze chips op platte wagentjes. Zo zie je te voet toch weer veel nieuwe dingen in een straat waar je met de bus al 3 keer doorheen bent gereden. Het te voet oversteken van een straat is wel uitkijken geblazen.
We zijn in de laatste straat door de groentemarkt gelopen. Het is hier ontzettend druk en er worden veel verschillende producten verkocht. De marktkooplui schreeuwen net zo als ze in Nederland doen. Ondanks de drukte en smalle wegen rijden er ook hier gewoon motors rond. Hier liepen ook veel kinderen die ons interessant vonden. Ze vonden het erg leuk om de foto`s die we van ze maakten zelf terug te zien en het gegeven snoep was snel op.

De geur van geslachte kippen en geiten kwam behoorlijk naar boven in de laatste meters voor het hotel. Ook stikte het op straat van de geplukte veren. Hier hebben we dan ook maar niets gekocht :).

Morgen staat de busreis naar Agra op de planning. De laatste stop van de gouden driehoek en de stad van de Taj Mahal!

De Hitte van Jaipur

Bij de entree aangekomen werden we onverwachts verwelkomt door een gids. Omdat het Amber Fort veel hoger lag konden we kiezen om dit stuk te lopen of door op de rug van een olifant te gaan zitten. Dit was natuurlijk geen moeilijke keus! Met drie olifanten (er mogen maar twee mensen op een olifant) zijn we naar boven vervoerd. Op de olifanten kun je goed om je heen kijken. Dit was echt leuk om toe doen. Het toeristengehalte is in Jaipur een stuk hoger dan in Delhi of Nawalgarh. Vooral de hoeveelheid Aziaten is erg opvallend. Daardoor is ook meteen het aantal Indiase mensen dat je souvenirs wil aansmeren flink toegenomen ?. Voor Kiran hebben we zo wel een mooie en typische Indiase tulband gekocht.

Het Amber Fort was prachtig om te zien en je hebt een ver uitzicht. Onze gids had erg veel informatie waardoor je hoofd op een gegeven moment overvol zit en eigenlijk niet veel meer opneemt. We hebben de weg naar beneden gewoon per voet afgelegd. Voordat we het wisten zat onze eenmalige gids al bij ons in de bus om ook de overige monumenten te laten zien. Hierna hebben we een fotostop gemaakt bij een tempel gebouwd midden in het water en het paleis der winden. Beide erg mooi om te zien maar deze waren niet de moeite waard om van binnen te bezichtigen.

Helaas gebeurd het ons ook in India dat ons wordt verteld dat we een plaatselijke bazaar gaan bezoeken, maar uiteindelijk toch weer in een typische toeristenwinkel worden gelokt. Er worden allerlei tapijten, dure kleding en sieraden getoond. Je voelt je er ongemakkelijk en ook genept door en zo eenvoudig kom je er ook niet weg.

Na duidelijk te hebben gemaakt dat we echt niet geïnteresseerd zijn vervolgden we onze weg naar de City Palace. Dit is een museum midden in de stad en ook weer gevestigd in een mooi pand. Het cultuursnuiven en de vele uitleg van de gids wordt ons hier wel een beetje te veel. We kijken liever naar de mooie gebouwen dan dat we naar de vele museumstukken kijken. Het begon steeds warmer te worden waardoor de puf een beetje op was. Paul, Kiran en Remco zijn nog even kort naar de Jatar Mantai geweest waar men vroeger door grote instrumenten precies de astrologische datums en tijd kon berekenen. Ondertussen konden de dames lekker afkoelen onder een boom.

Omdat het al 12 uur was geweest en we de behoorlijk op waren besloten we terug naar het hotel te gaan. Eerst moest de gids worden afgezet. Omdat hij ongevraagd mee ging en we hem er eigenlijk van verdachten ons voor een commissie naar de souvenirshop te sturen hebben we hem niet te veel fooi gegeven. Een vriendelijke zwaai kon er bij hem niet meer van af, maar we zien hem toch lekker niet meer terug.

In het hotel hebben we even rustig aan gedaan en lekkere tosti`s als middageten genomen. Om drie uur hebben we de chauffeur gevraagd ons naar een plaatselijke markt te sturen die niet speciaal voor toeristen bedoeld was. Uiteindelijk kwamen we toch weer terecht in een soortgelijke winkel, maar deze was wel bedoeld voor de Indiase mensen zelfs. We konden hier ook meteen de werkzaamheden zien die veel leken op de bekende ' sweatshops'. Hier waren o.a. nog echt tig mensen in een kamer bezig met een oude naaimachine. Ook hier waren we snel weg waarna we naar een winkelcentrum gingen wat al meer gelijkenissen had met de westerse winkels. Hier hebben we nog wel wat gekocht. Hierna zijn we weer terug gegaan naar het, mede omdat Remco na Paul het tweede slachtoffer is geworden van een tegenwerkende maag. Hierdoor heeft hij ook kennis kunnen maken met een echt Indiase wc (Lees: gat in de vloer).

Bij het hotel zijn we nog in gesprek geraakt met een Tuc Tuc chauffeur genaamd Sam die twee jaar terug 21 dagen naar Nederland is geweest. Hij wist ons in goed Engels nog veel te vertellen en het is leuk om ook eens de kijk van een Indiaas iemand op Nederland te horen. Misschien gaan we morgen in zijn Tuc Tuc Jaipur nog rond. Vandaag hebben we dus weer veel gezien en voor het eerst kennis gemaakt met de echte hitte in India.